BİR TANEM:
Bu güne kadar yazdığım hiç bir mektubumda,
Bu kadar acı çektiğimi hatırlamıyorum.
Daha evvel ki üç mektubu mu saymazsak,
karaladığım bu satırları okuyacağına o kadar eminim ki
Ameliyatımı önleyecek hiç bir engel kalmadı.

Yılların öncesinde o gecenin sabahı yatağımdan,
çıkıp giderken bir parçamıda alıp götürdüğünü,
sen de bilmiyordun.

Hamile kaldın.
Hiç haber verme gereği görmedin.
oğlumu öldürdün.
KÜRTAJ oldun.
Çocuğumu senden söküp alan eller,
Yüreğimide söküp aldılar.
İşin acı yanı ne biliyormusun?
Hala seni ilk gün kü gibi seviyorum.
Bu sevgiye engel olamamakla suçluyorum.
Lanet olsun bu sevgiyi içimden
kazıyıp atamıyorum.

BİR TANEM:
Bu mektubun eline geçmesi için,
Ameliyettan sağ çıkmamam gerekiyor.
Bu soruyu kendime çok sordum.
Değer mi?
Sırf o na ulaşmak için,
ölmeye değer mi?
Hiç karşılık beklemeden kalbini,
onun sevgisiyle doldurabiliyorsan DEĞERMİŞ.

Benim sevgili VEDA'm
son satırlarımı yazarken,
sakin kafayla düşünemiyorum.
İçim yanıyor.
Acı çekiyorum.
Ama seni geçmişimden,
çıkarıp atıyorum.
Geleceğimde zaten yoksun.

Sevgi ile doğdum.
Sevgi ile yaşadım
Sevgi ile öldüm.

24 Ocak Pazartesi
15/30 Narkoz komasına giren
Hasan Cevat hayatını kaybetti.
08-06-2006-Perşembe

alıntı

[/u][/b][/i]

Paylaşim için teşekkürler.